Doorgaan naar hoofdcontent

Klaar(?)

Dit voelt raar: het zit erop, ik ben ontslagen. Terwijl ik er net een beetje goed in begon te worden. Lijkt het eindelijk allemaal weer ergens op, hoef ik niet meer terug te komen. En dat past ook wel bij mij natuurlijk: niet te lang hetzelfde willen doen, nieuwe dingen opstarten. Maar dit is toch anders, omdat het mijn persoonlijke revalidatietraject betreft. En ja, ik ben weer behoorlijk opgekalefaterd. En ik snap ook dat de waarde van elke volgende behandeling afneemt, en we ondertussen wel op een punt zijn dat iedere individuele behandeling mij niet meer zoveel oplevert. Maar toch voelt het raar. Het is een vast punt in mijn dagen geweest de afgelopen vier maanden: fietsen naar het revalidatiecentrum. oefeningen doen, terugfietsen.

De eerste keer naar Basalt fietsen was nog twijfelachtig: kan ik dit? En kan ik ook veilig weer terugfietsen als een therapiesessie zwaar was? Houd ik dat vol? De afgelopen weken was dat echt geen relevante vraag meer. Daags voor de eerste keer ben ik met Mlijn nog gaan verkennen, en wilde per sé terug over het Pierre van Hauweviaduct, om te zien of ik die col kon beklimmen. Toen ik merkte dat dat wel lukte voelde ik me al beter. 

Nu voelt fietsen al niet meer als echte inspanning (hoewel, twee weken geleden met de wind op de kop naar Leidschendam voor een feestje - gelukkig was er daar goede wijn om op bij te komen). Maar goed, toen ik gisteren na een laatste therapie de deur uit wandelde voelde het wel alsof ik iets verloor. Tegelijkertijd denk ik dat fysio Charlotte gelijk had: "Er komt nu veel lucht in je agenda, dat kan je denk ik goed gebruiken. Ook in het nemen van je rust". En daar heeft ze denk ik wel een punt, want vorige week merkte ik dat ik mezelf weer eens voorbijgelopen was.

Was het dan allemaal zo erg? Ik ben alweer zoveel aan het doen... Ja, het was fokking erg. Als ik terugkijk op wat ik niet kon (gelukkig heb ik een paar video's daarvan gemaakt) dan schrik ik me weer helemaal de tandjes. De video hieronder was echt een mijlpaal: ik kon weer een beetje dingen pakken én loslaten. Dat was ECHT GEWELDIG op dat moment. En nu loop ik te foeteren dat ik nog geen twee gitaarakkoorden achter elkaar kan spelen. Ik durf te zeggen dat de lat wat verlegd is tussendoor.

Dus ik kan alleen maar alle medewerkers van Basalt vreselijk hartelijk bedanken. Ik was terug naar school, moest alles weer opnieuw leren, en het onderwijzend personeel cq de therapeuten hebben dat allemaal wel mooi mogelijk gemaakt. Ik bedoel, ik heb me geprobeerd te gedragen als een modelleerling (keihard oefenen, goed luisteren, steeds meer uitdaging vragen) maar dat is ook alles wat ik kon doen.Ik weet niet of ik zoveel geduld met mijn studenten heb gehad in het verleden (maar daarom héb ik me ook als die modelleerling gedragen natuurlijk, zo zou ik ze zelf ook in mijn klas willen hebben). Dankzij de therapeuten ben ik nu waar ik ben. En dat is nog niet klaar, maar wel een heel stuk verder.

En ik ben het ook wel eens met mijn ontslag hoor ;-) 

 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van Zombie-arm naar Basalt

Okee, lange post. Mijn ervaringen van afgelopen week. Een week die ik niet gepland had, geen vermoeden van had, en ook een week die ik niemand gun. Ik schrijf het grotendeels voor mezelf, zodat ik dit later terug kan lezen. Oh. Een excuus vooraf. Ik heb het helemaal op de telefoon bij elkaar geswipet. Of geswiped. Er zitten soms wat heel rare schrijffoutjes in, en ik wil niet helemaal de techniek de schuld geven, maar toch. En nalezen op een deel van een telefoonscherm is ook niet echt ideaal. Dinsdagavond, 22 uur. Ik wandel met de hond over de Burgwal als ik voel dat ik tegen mijn been word geslagen. Als ik kijk wat er aan de hand is zie ik dat het mijn arm is die dat doet... Als een soort Zombie-arm is die aan het wapperen, ik kan er niks aan doen. Dat is niet oke. Ik ben net iemand gekruist. Ik draai me om en wil hem hulp vragen, maar er komt alleen een paniekerige oerkreet uit. Ik zie hem terugdeinzen, "wat is dat voor weirdo?". Ik focus en doe mijn best: "Hulp...
Read more »

Very close range positioning: mijn hoofd in 3D

Aan het begin van mijn revalidatietraject kwam een van de revalidatie-artsen langs met een vraag: "We doen als Basalt mee in een klinische studie voor een nieuwe therapie, specifiek om het herstel van hand- en armfuncties na een beroerte te versterken. Doe je mee?" Nou ja, het ging iets formeler, maar dat was wel de strekking van de vraag. Het gepositioneerde apparaat Het gaat om het B-STARS2 onderzoek . Een goed leesbare beschrijving van dit onderzoek vind je hier . Ik heb er in eerdere updates al kort wat over geschreven, maar er is iets dat ik vakinhoudelijk bijzonder interessant vind aan dit onderzoek. En dan denk ik hier bij vakinhoudelijk even niet aan GIS of gemeentelijke processen, maar aan mijn originele opleiding. Ik ben niet voor niets een geodetisch ingenieur (overigens: ik heb ook al een fysiotherapeut bij een wandeling verteld wat meetspijkers zijn nadat ik was gevraagd over wat ik voor beroep heb... die kwamen we toch tegen op ons pad :-). behandelunit Maar wat...
Een reactie posten
Read more »

Mijlpaal behaald: mijn eerste allonge!

Voor alles is een eerste keer. Vanmorgen was het blijkbaar tijd voor mijn eerste allonge. Dat is wel echt een moment natuurlijk. Het vraagt erom even stil te staan, de aanloop ernaartoe nog even te beschouwen, het moment even te gedenken, en uiteraard om op te zoeken wat een allonge nou weer in hemelsnaam is... Allonge: verbintenissenrecht (overeenkomstenrecht) - Frans: soort bijlage die aan een schriftelijk stuk wordt gehecht. Bijv. deze ~ maakt na ondertekening door de verkrijger en de ondernemer integraal deel uit van de koop-/aannemingsovereenkomst. (JuridischWoordenboek.nl) Sinds 2010 ben ik zelfstandige. Zzp-er, zeg maar. Hoewel ik wat uitstapjes heb gemaakt met een BV, en delen ook weer in loondienst, ben ik toch vooral voor eigen risico en rekening als ondernemer voor de IB in een eenmanszaak bezig. De "eenman" in eenmanszaak gaat trouwens over de eigendom van de onderneming, niet het aantal werkzame personen in die zaak. Dus niet iedere eenmanszaak is een zzp-e...
Een reactie posten
Read more »