Doorgaan naar hoofdcontent

Een voor mij heel bijzondere FOSS4GNL

Bijna jarig. Jaartje erbij. Niks bijzonders. Nou ja, volgens sommigen in mijn omgeving heb ik begin dit jaar "de dood in de ogen gekeken". Ik schoot gelijk in de lach toen ik dat hoorde. Zelf heb ik dat niet op die manier ervaren. Nou ja, toen ik erover ging nadenken zat er natuurlijk wel iets van waarheid in, maar op het moment zelf vond ik de canule in mijn arm een stuk enger (ik ben nooit zo goed met naalden geweest, en blijkbaar ook niet met gezondheidsprioriteiten).

Op het moment van schrijven zit ik in de trein terug uit Groningen, de terugreis van de FOSS4GNL. Het evenement dat ik sinds 2017 jaarlijks organiseerde. En dit jaar dus voor het eerst niet. Een best rare gewaarwording: geen stress, geen gedoe, en waar de techniek faalde bleef ik rustig zitten in plaats van direct op te veren om te helpen fiksen. Nou ja, in de dagen vooraf nog wel een mailtje of wat ontvangen in de categorie "ik heb nog geen ticket en nu is het uitverkocht, kan jij misschien...?" Nope. Mail even de nieuwe organisatoren. Voor het eerst zonder schuldgevoel nee zeggen is best okee.

De FOSS4GNL zelf was weer mooi. Leuke workshops gedaan (dank Hans, trouwens ook voor de foto hiernaast), interessante presentaties over een breed spectrum aan onderwerpen. Weer eens geconstateerd dat ook ik niet onmisbaar ben (dat wist ik ook wel hoor)... maar heerlijk om daar te zijn zonder extra verantwoordelijkheid. Gewoon een presentatie verzorgen namens de VNG over een project waar we aan werken, want ik kan natuurlijk daar niet alleen maar als consument zitten, maar verder relatieve rust.

Het echt goede nieuws: ik heb dus twee dagen volgehouden, inclusief overnachting. Ik ben benieuwd wat morgen de schade is, en of ik extra hersteltijd nodig heb. Op dit moment voelt het nog best okee. Maar goed, dat dacht ik eerder ook (zie vorige post).

Meer goed nieuws: ik heb vorige week weer eens een vol liedje meegespeeld (met de muziek thuis over de speakers) op contrabas. Als ik dat met veel aandacht doe dan kan het bijna zonder fretboard buzz (geen idee hoe het echt heet, maar het is dus dat ik de snaren weer hard genoeg kan indrukken). Het gaat niet op de automatische piloot, maar goed... eerst de beweging, dan inslijten door oefenen, dan automatiseren. Ik heb er wel vertrouwen in. De optredens op 20 en 21 september zijn mijn echt harde deadline...

Basalt revalidatie wordt ondertussen langzaam verder afgebouwd: ergotherapie eraf, alleen fysio en kracht zijn nog over. Deze maand nog, daarna opnieuw evalueren. Ik vermoed dat ze me eruit gaan gooien... en hoewel dat goed nieuws is ga ik het wel missen, hoe dubbel dat ook voelt.

Overigens, en ik denk dat het wel zo eerlijk is dat te zeggen: ik ben nog best vaak gefrustreerd over wat ik niet kan. Als ik weer eens een paar minuten met mijn manchetknoopjes aan het klooien ben (die dingen zijn echt klein en zó lastig dicht te doen), een glas drinken met links til en bij het lopen alles over de rand klotst (koffie en thee zijn erg listig dan), elke dag als ik een muziekinstrument in mijn hand heb en iets een heeel klein beetje sneller dan erg langzaam wil doen, net nog bij de borrel toen ik even een nootje uit een bakje wilde halen met links... elke dag loop ik wel even te godveren. Maar dan kijk ik even filmpjes van een paar maanden terug en zie ik wat ik toen niet en nu wel kan. En dan is het wel weer okee.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Van Zombie-arm naar Basalt

Okee, lange post. Mijn ervaringen van afgelopen week. Een week die ik niet gepland had, geen vermoeden van had, en ook een week die ik niemand gun. Ik schrijf het grotendeels voor mezelf, zodat ik dit later terug kan lezen. Oh. Een excuus vooraf. Ik heb het helemaal op de telefoon bij elkaar geswipet. Of geswiped. Er zitten soms wat heel rare schrijffoutjes in, en ik wil niet helemaal de techniek de schuld geven, maar toch. En nalezen op een deel van een telefoonscherm is ook niet echt ideaal. Dinsdagavond, 22 uur. Ik wandel met de hond over de Burgwal als ik voel dat ik tegen mijn been word geslagen. Als ik kijk wat er aan de hand is zie ik dat het mijn arm is die dat doet... Als een soort Zombie-arm is die aan het wapperen, ik kan er niks aan doen. Dat is niet oke. Ik ben net iemand gekruist. Ik draai me om en wil hem hulp vragen, maar er komt alleen een paniekerige oerkreet uit. Ik zie hem terugdeinzen, "wat is dat voor weirdo?". Ik focus en doe mijn best: "Hulp...

Very close range positioning: mijn hoofd in 3D

Aan het begin van mijn revalidatietraject kwam een van de revalidatie-artsen langs met een vraag: "We doen als Basalt mee in een klinische studie voor een nieuwe therapie, specifiek om het herstel van hand- en armfuncties na een beroerte te versterken. Doe je mee?" Nou ja, het ging iets formeler, maar dat was wel de strekking van de vraag. Het gepositioneerde apparaat Het gaat om het B-STARS2 onderzoek . Een goed leesbare beschrijving van dit onderzoek vind je hier . Ik heb er in eerdere updates al kort wat over geschreven, maar er is iets dat ik vakinhoudelijk bijzonder interessant vind aan dit onderzoek. En dan denk ik hier bij vakinhoudelijk even niet aan GIS of gemeentelijke processen, maar aan mijn originele opleiding. Ik ben niet voor niets een geodetisch ingenieur (overigens: ik heb ook al een fysiotherapeut bij een wandeling verteld wat meetspijkers zijn nadat ik was gevraagd over wat ik voor beroep heb... die kwamen we toch tegen op ons pad :-). behandelunit Maar wat...

Mijlpaal behaald: mijn eerste allonge!

Voor alles is een eerste keer. Vanmorgen was het blijkbaar tijd voor mijn eerste allonge. Dat is wel echt een moment natuurlijk. Het vraagt erom even stil te staan, de aanloop ernaartoe nog even te beschouwen, het moment even te gedenken, en uiteraard om op te zoeken wat een allonge nou weer in hemelsnaam is... Allonge: verbintenissenrecht (overeenkomstenrecht) - Frans: soort bijlage die aan een schriftelijk stuk wordt gehecht. Bijv. deze ~ maakt na ondertekening door de verkrijger en de ondernemer integraal deel uit van de koop-/aannemingsovereenkomst. (JuridischWoordenboek.nl) Sinds 2010 ben ik zelfstandige. Zzp-er, zeg maar. Hoewel ik wat uitstapjes heb gemaakt met een BV, en delen ook weer in loondienst, ben ik toch vooral voor eigen risico en rekening als ondernemer voor de IB in een eenmanszaak bezig. De "eenman" in eenmanszaak gaat trouwens over de eigendom van de onderneming, niet het aantal werkzame personen in die zaak. Dus niet iedere eenmanszaak is een zzp-e...