Doorgaan naar hoofdcontent

Drukke week overleefd!

Afgelopen werkweek (week 16) was de drukste die ik heb meegemaakt sinde mijn CVA. En... ik ben er behoorlijk goed doorheen gekomen.

Sowieso therapie op drie ochtenden: maandag, dinsdag en woensdag. Maandagmiddag heb ik ook bijgepraat met Jeroen en Robert over mijn mogelijke deelname in het project B.E.E.L.D. Ik ben ook hier gelijk weer warm ontvangen, wat voor mij bevestigt dat werken leuk is. En maandagavond naar rotary, waarmee deze dag een ochtend-, middag- en avondprogamma had. En tussendoor nog met Murphy naar buiten natuurlijk...

Dinsdagmiddag naar Den Haag voor een bijeenkomst over de NDS. En vooral ook over de uitwerking daarvan in Mijn Bureau (en aanverwante ontwikkelingen). Nice, ik sta wel te trappelen om proefkonijn te zijn. Aansluitend de DOD voorjaarsborrel, waar ik zowel naar uitkeek als tegenop zag... dat laatste vooral vanwege de prikkels. Maar... het viel erg mee (we stonden buiten op het terras, dat hielp). 

Woensdagmiddag ook bezig geweest met B.E.E.L.D. en afstemming over de werkzaamheden bij de VNG. Vanuit huis, dus rustig. Het mocht ook even.

De 3D raadszaal van Dijk en Waard
Donderdag naar Heerhugowaard voor de eerste 3D implementatiedag. Ook daar keek ik erg naar uit en zag ik tegenop. Dat laatste vooral vanwege de treinreis van een uur en drie kwartier. Maar de upgrade naar eerste klas in combinatie met de noice cancelling koptelefoon deden hun werk goed: weinig prikkels. Terug meegereden met Peter en Frits, dat was druk (ja, duh, met hen), maar prima behapbaar.

Eindelijk eens college van Barend gekregen... 

Dat was dan de formele werkweek. Vrijdag was de OSGeo startersdag waar ik onder normale omstandigheden altijd wat in de
organisatie zou hebben gedaan, maar waar ik me nu afzijdig van heb gehouden. Maar aanwezig zijn lukte (na de spits is de trein sowieso en stuk rustiger, en die eerste klas is echt een zegen) en het was heel fijn deze community weer even te zien. Naborrel in de tuin bij Raymond in klein comité was ook een zeer goede...

Ondertussen merk ik ook dat de vingers steeds meer los van elkaar kunnen. Zaterdag voor het eerst mijn
vingers durven filmen bij het spelen van een basloopje (tot nu toe was het echt niks). Het is nog niet veel, maar het komt nu wel. En ik kan ook mijn duim buigen zonder direct ook mijn wijsvinger te buigen...

 
Volgende week staat er wat minder op het programma, dat lijkt me wel goed ook. Maar het gevoel zegt dat ik weer aanmerkelijk meer energie heb, en niet meer direct omval bij veel prikkels. Eens kijken of we die lijn vast kunnen houden. 
  

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van Zombie-arm naar Basalt

Okee, lange post. Mijn ervaringen van afgelopen week. Een week die ik niet gepland had, geen vermoeden van had, en ook een week die ik niemand gun. Ik schrijf het grotendeels voor mezelf, zodat ik dit later terug kan lezen. Oh. Een excuus vooraf. Ik heb het helemaal op de telefoon bij elkaar geswipet. Of geswiped. Er zitten soms wat heel rare schrijffoutjes in, en ik wil niet helemaal de techniek de schuld geven, maar toch. En nalezen op een deel van een telefoonscherm is ook niet echt ideaal. Dinsdagavond, 22 uur. Ik wandel met de hond over de Burgwal als ik voel dat ik tegen mijn been word geslagen. Als ik kijk wat er aan de hand is zie ik dat het mijn arm is die dat doet... Als een soort Zombie-arm is die aan het wapperen, ik kan er niks aan doen. Dat is niet oke. Ik ben net iemand gekruist. Ik draai me om en wil hem hulp vragen, maar er komt alleen een paniekerige oerkreet uit. Ik zie hem terugdeinzen, "wat is dat voor weirdo?". Ik focus en doe mijn best: "Hulp...
Read more »

Very close range positioning: mijn hoofd in 3D

Aan het begin van mijn revalidatietraject kwam een van de revalidatie-artsen langs met een vraag: "We doen als Basalt mee in een klinische studie voor een nieuwe therapie, specifiek om het herstel van hand- en armfuncties na een beroerte te versterken. Doe je mee?" Nou ja, het ging iets formeler, maar dat was wel de strekking van de vraag. Het gepositioneerde apparaat Het gaat om het B-STARS2 onderzoek . Een goed leesbare beschrijving van dit onderzoek vind je hier . Ik heb er in eerdere updates al kort wat over geschreven, maar er is iets dat ik vakinhoudelijk bijzonder interessant vind aan dit onderzoek. En dan denk ik hier bij vakinhoudelijk even niet aan GIS of gemeentelijke processen, maar aan mijn originele opleiding. Ik ben niet voor niets een geodetisch ingenieur (overigens: ik heb ook al een fysiotherapeut bij een wandeling verteld wat meetspijkers zijn nadat ik was gevraagd over wat ik voor beroep heb... die kwamen we toch tegen op ons pad :-). behandelunit Maar wat...
Een reactie posten
Read more »

Mijn nieuwe buitenbuurman wordt niet gezien

Ik voel me ongemakkelijk een dakloze aan te spreken. Lang niet altijd, buiten op straat kost het me geen moeite, maar als ze naast mijn eigen huis slapen heb ik er een ander gevoel, en blijkbaar ander belang bij. Dus ik probeer het netjes via de daarvoor georganiseerde hulpverleningskanalen te doen, en loop weer eens vast in molens die ik dolgraag om zou willen trekken.  En nu slaapt er alweer ruim twee weken iemand in de struiken naast mijn huis. Dat plekje is amper te zien vanaf de openbare weg. In zekere zin dus wel beschut tegen mensen, maar niet tegen het weer, om maar iets te noemen. De man is ook niet zo gezond. Tussen 3 en 4 in de nacht worden we regelmatig gewekt door een forse hoestbui.  De vorige keer dat er iemand daar wat langer sliep, was ik een beetje naïef. Ik belde de politie, met de mededeling dat er iemand ligt die vermoedelijk wat zorg heeft, want dit is natuurlijk geen goede plek voor die persoon. Daar heb ik me nog erg lang best wel slecht over gevoeld: m...
1 reactie
Read more »