Doorgaan naar hoofdcontent

19999

Wat zijn logische momenten om wat retrospectrief te doen? Er worden natuurlijke momenten voor gezocht: op je verjaardag kijk je vaak wat terug, zeker als je een persoonlijk lustrum viert. Sommige monumentale momenten worden juist compleet gemist. In mijn agenda staat bij vandaag 20.000. Ik moest heel even denken wanneer ik dat erin had gezet, maar soms heb ik van die momenten dat ik een beetje de cijferfreak uit aan het hangen ben. Dit was zo'n moment. Ik ken verder niemand die viert dat hij of zij 20.000 dagen oud is. Ik heb alleen wel Prince in mijn hoofd.

Don't worry, I won't hurt you. I only want you to have some fun

Yep. Dat is het. Ik ga niet terugkijken, zelfs niet vooruit. Je passeert zoveel milestones in je leven. Dit is er een. Ik heb mijn vader jaren terug een keer verrast door zijn 1000 maanden te vieren, al zijn nageslacht was toen in de pannenkoekenboerderij in Meyendel (een plek waar mijn ouders vroeger veel wandelden). Ik had gelezen dat dat in een Arabische tekst werd gezien als compleet leven: moge je 1000 maanden oud worden! Mooi. Over 20.000 dagen lees je weinig. Ik denk dat mensen die 20.000 dagen oud zijn in het algemeen te druk zijn. Of te druk doen.

The sky was all purple there were people running everywhere

Gisteren was een prachtig kleurrijke zonsondergang. Ik liep door Dubrovnik, waar ik ben voor een CLGE bijeenkomst. Mensen waren niet aan het rennen, ze waren juist wat aan het slenteren. De weersvooruitzichten waren vooraf waardeloos, maar Kroatië overtreft blijkbaar graag de verwachtingen.

So tonight I'm gonna party like it's 19999

Gisteravond de Icebreaker party gehad, en welkom geheten in de CLGE community. Beschaafd gezelschap voor een oude man als ik. Lijkt een beetje op Rotary: ik kreeg een speldje opgeprikt door de voorzitter, en morgen starten we met een roll-call. Verschil: de verscheidenheid zit hier in de landen, niet in de beroepen: we zijn allemaal op een of andere manier verbonden in de landmeetkundige professie.

Na afloop van de Icebreaker geconstateerd dat er een goed gebruik in stand gehouden is: de Nederlanders gaan als laatste weg. Met een klein groepje (twee Duitsers en een Fransman met zijn partner uit Alaska, of all places) samen lopen we de trap af en horen we de muziek. Een muzak versie van een nummer dat de dame uit Alaska en ik vanzelf meeneurien, dit is geen Prince... het klinkt bekend, we kennen de tekst...

We zijn gewoon door de Kroaten gerickrolled.

 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Van Zombie-arm naar Basalt

Okee, lange post. Mijn ervaringen van afgelopen week. Een week die ik niet gepland had, geen vermoeden van had, en ook een week die ik niemand gun. Ik schrijf het grotendeels voor mezelf, zodat ik dit later terug kan lezen. Oh. Een excuus vooraf. Ik heb het helemaal op de telefoon bij elkaar geswipet. Of geswiped. Er zitten soms wat heel rare schrijffoutjes in, en ik wil niet helemaal de techniek de schuld geven, maar toch. En nalezen op een deel van een telefoonscherm is ook niet echt ideaal. Dinsdagavond, 22 uur. Ik wandel met de hond over de Burgwal als ik voel dat ik tegen mijn been word geslagen. Als ik kijk wat er aan de hand is zie ik dat het mijn arm is die dat doet... Als een soort Zombie-arm is die aan het wapperen, ik kan er niks aan doen. Dat is niet oke. Ik ben net iemand gekruist. Ik draai me om en wil hem hulp vragen, maar er komt alleen een paniekerige oerkreet uit. Ik zie hem terugdeinzen, "wat is dat voor weirdo?". Ik focus en doe mijn best: "Hulp...
Read more »

Very close range positioning: mijn hoofd in 3D

Aan het begin van mijn revalidatietraject kwam een van de revalidatie-artsen langs met een vraag: "We doen als Basalt mee in een klinische studie voor een nieuwe therapie, specifiek om het herstel van hand- en armfuncties na een beroerte te versterken. Doe je mee?" Nou ja, het ging iets formeler, maar dat was wel de strekking van de vraag. Het gepositioneerde apparaat Het gaat om het B-STARS2 onderzoek . Een goed leesbare beschrijving van dit onderzoek vind je hier . Ik heb er in eerdere updates al kort wat over geschreven, maar er is iets dat ik vakinhoudelijk bijzonder interessant vind aan dit onderzoek. En dan denk ik hier bij vakinhoudelijk even niet aan GIS of gemeentelijke processen, maar aan mijn originele opleiding. Ik ben niet voor niets een geodetisch ingenieur (overigens: ik heb ook al een fysiotherapeut bij een wandeling verteld wat meetspijkers zijn nadat ik was gevraagd over wat ik voor beroep heb... die kwamen we toch tegen op ons pad :-). behandelunit Maar wat...
Een reactie posten
Read more »

Mijn nieuwe buitenbuurman wordt niet gezien

Ik voel me ongemakkelijk een dakloze aan te spreken. Lang niet altijd, buiten op straat kost het me geen moeite, maar als ze naast mijn eigen huis slapen heb ik er een ander gevoel, en blijkbaar ander belang bij. Dus ik probeer het netjes via de daarvoor georganiseerde hulpverleningskanalen te doen, en loop weer eens vast in molens die ik dolgraag om zou willen trekken.  En nu slaapt er alweer ruim twee weken iemand in de struiken naast mijn huis. Dat plekje is amper te zien vanaf de openbare weg. In zekere zin dus wel beschut tegen mensen, maar niet tegen het weer, om maar iets te noemen. De man is ook niet zo gezond. Tussen 3 en 4 in de nacht worden we regelmatig gewekt door een forse hoestbui.  De vorige keer dat er iemand daar wat langer sliep, was ik een beetje naïef. Ik belde de politie, met de mededeling dat er iemand ligt die vermoedelijk wat zorg heeft, want dit is natuurlijk geen goede plek voor die persoon. Daar heb ik me nog erg lang best wel slecht over gevoeld: m...
1 reactie
Read more »