Vanmorgen wees muziekvriend Ad mij op de documentaire Infarct , die gisteren blijkbaar op TV was. Interessant, ik kijk eigenlijk bijna geen TV, hoewel ik me de laatste tijd wel wat meer daaraan heb bezondigd, er speelt zo'n toernooitje met internationale voetbalwedstrijden. Maar via NPO Start - Gemist heb ik hem nu net alsnog gekeken. Het gaat over het herseninfarct dat Viggo Waas heeft gehad, begin coronatijd. En hoe hij en Peter Heerschop daar mee om zijn gegaan. En uiteraard ook de vrouw en kinderen van Viggo, maar het verhaal draait met name om hen twee, en de voorstelling die ze al hadden gemaakt over vriendschap, en die na het infarct voor een deel is omgegooid, omdat ook het thema opschoof. Het kwam binnen, ik heb het niet droog kunnen houden, blij dat ik hem alleen heb gekeken zodat ik ongestoord de tranen kon laten komen. Hoewel Peter ergens richting het einde wel opmerkt dat een van de dingen die hem aan Viggo opviel was dat hij snel emotioneel was. Right, ook die mag ik ...