Okee, dit is een bijzondere: ik ben ontslagen uit het revalidatiecentrum. Niet op staande voet, maar uit het multidisciplinair overleg op 2 maart bleek dat ik volgens de verschillende therapeuten mijn doelen wel min of meer gehaald had, en dat het belang van klinisch revalideren daarmee afnam. Ik kreeg het woensdag te horen op het gesprek met de arts (nou ja, ik had al even in mijn dossier gekeken, dus was niet heel erg verrast). Kortom, 11 maart is mijn laatste dag bij Basalt Den Haag. Dat is morgen...
Het is natuurlijk heel mooi dat het goed gaat, het zou heel raar zijn iets anders te vinden, maar ik heb er wel de hele week al wat gemengde gevoelens bij: ik waardeer de stevige hoeveelheid therapie hier zeer, en heb het idee dat dat mij ook enorm heeft geholpen om snel weer heel veel te kunnen. En dan zou ik het ook jammer vinden als het tempo van herstel lager wordt doordat ik er minder intensief mee bezig ben. En ik ken mezelf, als ik thuis ben doe ik weer 100 dingen tegelijk, dus dat dan de aandacht voor de revalidatie verslapt is niet ondenkbaar. Kortom, ik moet vanaf donderdag 12 maart zelf wel echt prioriteiten gaan vaststellen.
Maar even kijken wat er nieuw is deze week: om te beginnen, ik ben dit stukje aan het typen en gebruik ook af en toe de middelvinger van mijn linkerhand daarbij. Andere vingers niet (dan zit die middelvinger gewoon in de weg, want die kan ik niet echt optillen), maar toch. Het typen gaat er ook echt niet sneller door (sterker, het gaat echt drie keer langzamer) maar het is allemaal oefening. En de coördinatie is dus wel goed genoeg... ik zeg dat dat een grote win is. Vorige week vond ik het al heel wat dat ik de shift knop soms kon indrukken!
Op aanraden van de fysio (niet eens Anique, maar de reguliere) heeft Marjolijn woensdag mijn basgitaar meegenomen. Dus ik zit nu elke dag een beetje te oefenen. Heel frustrerend, maar er komt wel al meer toon uit dan een week geleden. Dus ook dat helpt. Gelukkig speel ik folk en bluegrass... dat is allemaal niet zo extreem veeleisend :-)
Omdat ze er toch was en ik tussen artsgesprek en lunch nog een fysiosessie had, is Marjolijn naar die sessie meegegaan. Dat was erg goed: doordat er ook een stagiair was werd alles extra goed uitgelegd (wat zie je nu gebeuren?) waardoor Marjolijn ook alles meekreeg. Er is met name nog even gekeken naar de mate van spasticiteit in arm en been. Dat is niet echt trainbaar helaas, en mogelijk blijvend. Maar in ieder geval hebben we daar nu een gedeeld beeld bij.
De loopgroep is een nieuwe therapie voor mij (zonder de B-STARS past dat opeens in het rooster). Het is een uur groepstherapie, met allerlei spelvormen, waardoor je steeds verschillende dingen oefent. En het heet wel loopgroep, maar ik merk dat er ook allerlei oefeningen inzitten waar je je armen bij gebruikt. Balans zit er overal stevig in. Dat alles maakt het best een prima therapievorm. Ik ben er wel over te spreken (sommigen gaan behoorlijk stuk, ik word er vooral competitief van).
Live fietsen is ook nieuw! dit weekend op zaterdag vanuit huis een rondje gemaakt naar de fietsenwinkel voor een fietshelm (bij mijn geërfde e-bike zat ook een helm, maar die is wat minder). Het punt is, ik kan mijn stuur minder goed vasthouden. En ook een noodstop is lastiger. En valbreken met links zit er ook niet in. Dus laat ik nou op mijn 56e eens een soort van verstandig worden... kan vast geen kwaad. Niet geslaagd trouwens, ik vind die helmen nog steeds allemaal stom. En het wekte ook geen vertrouwen dar de productiedatum in meerdere van die helmen lang geleden was, zelfs eentje uit 2022. Dat voelt niet goed, UV doet wel wat met dat materiaal. Dan nog maar even met die mindere totdat ik wel een leuke goede vind (ook die bestaande is ouder dus, maar vooruit).
Zondag even naar Basalt Delft gefietst, en dat was compleet probleemloos. Terug over het Pierre van Hauweviaduct, want ik wilde ook een colletje doen. Linkerbeen deed aardig mee, geen issues. Nu durft Marjolijn me ook alleen te laten fietsen :-). Het helpt dat ik mijn oude VanMoof nog heb, die is heerlijk simpel (mijn VanMoof is van voor hun enshittficatie, zelf nog van voor hun electrificatie). Het stuur kan ik zelfs met links redelijk bedienen, en de terugtraprem is een zegen.
Vrijdag heb ik bij de ergo de test herhaald die ik ook bij de intake heb gedaan. Die test was niet nieuw, maar het resultaat was wel echt anders. Alle blokken kunnen oppakken en op de kist neer kunnen zetten, buisjes over de staafjes was ook goed te doen, water overschenken heb ik druppelvrij gedaan (bij de intake heb ik eerst gevraagd een handdoek klaar te leggen en het uiteindelijk toch maar niet geprobeerd). Kortom, de vooruitgang is wel echt heel duidelijk. Wat uiteindelijk ook gelukt is maar wel zeven minuten kostte is negen staafjes oppakken en in hun gaatjes prikken... denk aan een soort Zeeslag staafjes/gaatjes. Dus dat is het niveau van mijn fijne motoriek. Ik heb het daarna even rustig met rechts gedaan, ter vergelijking. 20 Seconden, zonder te haasten. Ik zie nog ruimte voor verbetering op links.
Maandag ook bij de fysio weer testjes gedaan. Ook daar is een voor/na meting blijkbaar wenselijk. Erg leuk om te zien hoe de stagiair daarvoor wordt ingezet, en wel op de manier die ik graag zie: de stagiair nam de tests af, maar wel met continue begeleiding, tips & tricks. Mijn onderwijskundige hart klopte weer enthousiast...
Maandagavond nog even online aangehaakt bij mijn rotaryclub, er was een spreker van inloophuis Deborah (voor leven met en na kanker). Bijzonder, komende week ben ik als het goed is weer live aanwezig. De bijeenkomsten in het Vakwerkhuis zijn makkelijk op wandelafstand. Dan heb ik toch maar erg weinig keren gemist...
Vandaag ook nog even bij de ergo met een vork geëxperimenteerd. Dat is nu nog wel een van mijn leerpunten, het goed vasthouden van een vork. Het blijft compleet weird om zo hard te proberen maar geen resultaat te boeken met zoiets simpels als het prikken met een vork. Nou ja, geen resultaat is niet helemaal waar natuurlijk, maar toch... Ik ga morgen dan hier wel weg, maar ben nog lang niet klaar met revalideren...
 |
| vork met verdikt handvat...dat help. Thuis aan de slag met Protoplast! |
Reacties
Een reactie posten