weekupdate 24 februari

Alweer een week voorbij. Ik ben in het geheel niet ontevreden met de voortgang. Ja, mijn natuurlijke ongeduld zegt wel dat het sneller kan/moet, maar de ratio zegt ook dat dat niet kan. Ik weet het, en oefen mijzelf serieus in het hebben van geduld. Niet mijn core competentie.

Vorige week gaf ik aan voor het eerst beneden te hebben gegeten. Ondertussen is dat voor mij de standaard. Ook een goede oefening: elke maaltijd drie trappen af, en weer op. De leuning heb ik niet meer nodig, pro forma houd ik vaak nog wel mijn hand erop. Soms loop ik bewust links, om die linkerhand op de leuning te hebben. Dat doet nog helemaal niks in geval van nood, maar traint de linkerhand wel.

Bij de B-stars is flinke hilariteit geweest: het instellen van het apparaat is geen dagelijkse kost voor de verschillende ergo's en fysio's, op meerdere vlakken: het is het 3D positioneren van dat ding op mijn hoofd wat niet vanzelfsprekend is (er zijn niet veel gamers in deze therapeutengroep). Daarnaast moeten de verschillende onderdelen na positionering gefixeerd worden, zodat ze niet schuiven tijdens de behandeling. Het ding is zwaar, en kent veel vastzetmogelijkheden, die allemaal stevig aangedraaid moeten worden. Soms heeeel erg stevig, en je moet geloof ik fysio zijn om dat te kunnen. En dan is er nog de invoer van de meetgegevens in het systeem, en daar kan je tegen inlogproblemen aanlopen. En sowieso tegen software in het algemeen. Kortom, het geeft gedoe.

Die eerste twee puntjes zijn echt een strijdtoneel geworden, wie dat het snelste kan. Dit naar aanleiding van de 45 minuten die het op dinsdag kostte (na de inzet van een hulplijn), terwijl het woensdag in 10 minuten gefikst was. Daar is breed over opgeschept in de appgroep, totdat diezelfde snelle personen de gegevens niet in het systeem kregen ingevoerd en zij op hun beurt hulp moesten inroepen. Resultaat van dit alles: een lokaal olympisch onderdeel, mét eigen scorebord. Vrijdag is de topscore neergezet: 3 minuten voor de behandeling, en daarna probleemloos ingevoerd.

Even de functies langslopen. Mijn arm en hand eerst. Woensdag heb ik voor het eerst iets kunnen optillen met twee handen: de wasmand (ja, je kan hier wassen, er staan wasmachine en droger en zelfs een droogrek). Natuurlijk deed de linkerhand niet het echte tilwerk, maar toch: ik kreeg mijn hand goed om de handgreep, en kon hem vasthouden. Ook heb ik Kapla  Jengastaafjes kunnen oppakken (rechtop zetten met rechts, oppakken met links, daarna boven een doosje loslaten. Bewijs zie je hier...

In het weekend is er geen therapie. Vorige week had ik daarom vrij veel bezoek ingepland, maar dit weekend mocht ik naar huis. Daar worden hier wel grappen over gemaakt: proefverlof, enkelband om, etc. Anyway, zaterdagochtend heeft broer Hans me opgehaald en thuis afgezet. Murphy helemaal dolblij! in twee minuten had ik weer meer haren aan mijn kleren dan in de afgelopen twee weken bij elkaar. Misschien hielp het niet dat ik gelijk ook met haar over de grond aan het dweilen was. Nou ja, het hoort bij de golden retriever, die in principe levenslang in de rui is. 

Thuis ook flink het been getest (fysio gaat door): bijna elke wandeling met Murphy meegelopen. Op enig moment even de riem overgenomen van Marjolijn, maar ik kwam er snel achter dat dat nog geen groot succes was: als ik omdraai om Murphy uit een snuffelmoment te halen en me dan weer terugdraai is het niet vanzelfsprekend dat mijn linkerbeen meedoet. Zaterdag om 12 uur even gaan liggen, om 14 uur merkte ik dat ik twee uur geslapen had. Ik denk dat er ergens nog wat latente vermoeidheid zat. Zondag overdag niet gaan liggen, en dat merkte ik einde middag wel: toen ging het licht een beetje uit. 's Avonds terug bij Basalt zat ik in een stroom van terugkomers, dat was best leuk. Een soort maandagkoffie: "Hoe was jouw weekend?"

10400 punten gehaald trouwens. Eitje.

Maandag een heel soepele B-starssessie achter de rug, met aansluitend een heel stevige therapiesessie. Ik had echt het gevoel dat we heel veel gedaan hadden. En dat was denk ik ook wel zo: in de middag mijn eerste arm/hand groepssessie, en die hand was echt niet vooruit te branden. Tegelijkertijd: ik kan wél mijn hand behoorlijk open en sluiten. Deze sessie afgesloten met een spelletje Snake. Lekker de grove motoriek trainen met iets dat niet bloedeloos saai is.

Bij de fysio gezegd dat ik iets met benen wilde doen, niet met armen (klaar mee). "Heb je al gefietst?" Ik dacht dat hij in de fitnessruimte bedoelde, maar serieus. Ik heb rondjes gefietst door de gymzaal. En achtjes. En een slalomparcourtje. Sturen is best lastig met een minder goede arm op het stuur. Het gaat, maar niet automagisch. Met links sturen (rechterhand los) is... uitdagend.

Dinsdag voor het eerst mijn duim en wijsvinger "los" zien bewegen. Persoonlijk hoogtepuntje. Daarentegen in de middag weer een doodmoeie arm bij de arm/handgroep. 45 + 75 minuten is echt een beetje veel, merk ik.