Doorgaan naar hoofdcontent

Vrijwillige transparantie zonder transparantie (tijd voor een WOO-verzoek)

Periodiek kijk ik op TenderNed, om te zien wat er aan geogerelateerde aanbestedingen aankomen. We schrijven lang niet altijd in, een aanbesteding is niet alleen voor een aanbestedende partij, maar ook voor een leverancier een behoorlijke bak werk. Maar soms valt je oog dan op iets bijzonders...

Shrugging man looking at a vague landscape in the drawing style of Moebius (Dall-E)

Zo is er iets dat heet "Aankondiging in geval van vrijwillige transparantie vooraf". Taalkundig is die in dezelfde categorie te plaatsen als andere wonderlijke overheidscommunicatie. Zo heb ik van de gemeente Delft nog de pen waarmee we onze huwelijksakte hebben getekend met daarop gedrukt "t.g.v. uw huwelijk" en de brief waarin stond dat ik buitengewoon vervangend dienstplichtig werd "wegens de aanwezigheid van een bijzonder geval". De vrijwillige transparantie is een ambtelijk-juridische manier om te vertellen dat er geen aanbesteding gaat plaatsvinden, terwijl dat volgens de regelen van de kunst wel zou moeten. En daar is de niet-aanbestedende partij dan vrijwillig transparant over. Omdat ze dat natuurlijk niet stiekem mogen doen. Je kan het mogelijk vergelijken met een gedoogconstructie: het mag niet, maar in sommige gevallen die we vooraf beschrijven doen we het toch.

Begin deze zomer heb ik er ook eentje van een gemeente gezien, en het schijnt vaker voor te komen. Zo regelmatig kijk ik ook weer niet, en ik doe er geen robuust onderzoek naar, maar goed. Dit was dus mijn tweede in relatief korte tijd. Deze was van de RUD Utrecht, die hun GIS-omgeving niet gaat aanbesteden. Het zag er op Tenderned zo uit:

De GEO informatie infrastructuur geleverd door ESRI Nederland biedt alle functionaliteiten waarmee kaarten en ruimtelijke analyses geïntegreerd kunnen worden in de bedrijfssystemen, dashboards en rapportagesystemen van de RUD Utrecht die deels ter beschikking worden gesteld aan onze deelnemers. De data integratie infrastructuur geleverd door ESRI Nederland biedt alle functionaliteit waarmee we de integratie van data binnen de RUD op basis van de ‘common ground’ gedachte kunnen uitvoeren. Ter continuering van deze twee aspecten in de IV dienstverlening is de overeenkomst voor gebruik en onderhoud voor een periode van 2 jaar en 3 maanden opnieuw met Esri Nederland B.V. afgesloten. In de overeenkomst is een optie van verlenging meegenomen van 2 keer 1 jaar. € 390.000,--

Dus. Zonder aanbesteding wordt er op deze manier een opdracht van bijna vier ton uitgezet. Dat is een serieus hoge prijs voor een GIS- en geodata-omgeving. Nou ja, serieus hoog... laat ik het voorzichtig formuleren: in het algemeen zijn organisaties goedkoper uit. Of nog voorzichtiger: als wij een GIS-omgeving aanbieden dan hebben we nog nooit zo'n hoog bedrag gevraagd.

De reden die de RUD Utrecht gaf was deze (weer een quote van Tenderned):

De opdracht kan alleen door een bepaalde ondernemer worden uitgevoerd wegens het ontbreken van mededinging om technische redenen.
Op basis van een analyse naar de complexiteit van een mogelijke vervanging van zowel het GIS platform als het data integratie platform is de conclusie getrokken dat concurrentiestelling niet mogelijk is. Er zijn derhalve technische redenen: complexiteit en haalbaarheid en financiële redenen, die maken dat er geen andere reële optie openstaat dan de opdracht aan ESRI Nederland te gunnen.

Okee, nu ben ik getriggerd. Ik heb al een tijdje niet meer omgekeken naar wat Esri aan spullenboel levert, maar het lijkt me bijzonder stug dat er niemand is die kan wat zij leveren. Ik kom wel bij omgevingsdiensten over de vloer, en daar wordt in het algemeen door hoogopgeleide medewerkers op een bijzonder degelijke manier omgegaan met standaard GIS software: een goede ruimtelijke database, een degelijk desktop GIS, webtoepassingen voor gebruikers, her en der een veldwerkapp... wát er gedaan wordt is vaak goed doordacht en inhoudelijk sterk, maar de tooling die daarvoor nodig is is in het algemeen wel redelijk standaard...

a group of people considering the complexity of their GIS IT in the drawing style of moebius (Dall-E)

Dus de vraag is nu: doet de RUD iets heel bijzonders, of zitten ze in een vendor lock-in? Ik vind het spannend genoeg om eens door te vragen. En ik moet zeggen, vanuit mijn rol als Stichting OSGeo.nl bestuurder wil ik ook echt weten waar opensource-GIS mogelijk tekort schiet, zodat we zaken kunnen verbeteren.

Op de website van de RUD Utrecht is uitleg te vinden over hoe vragen te stellen. Je kan informatie voor eigen gebruik opvragen, en als je wil dat de gegevens openbaar gemaakt worden dan kan je een WOO-verzoek doen. Daar is de RUD netjes op ingericht, er is zelfs een speciaal emailadres voor. Nou ja, ik wil hierover wat gaan schrijven, dus alleen met mij delen brengt mij daarna in een onmogelijke positie, dan voel ik mij niet meer vrij om te publiceren. Dus dan maar het WOO-verzoek. Dat is voor mij ook een experiment, nog niet eerder gedaan. En het is toch ook wel een soort bucketlistdingetje. Ik heb in mijn verzoek gevraagd om twee zaken:

  • De complete (rapportage over de) door u genoemde analyse (ik neem in mijn naïviteit aan dat als er een analyse is uitgevoerd naar de technische complexiteit er een rapport hierover aanwezig is)
  • De communicatie die hierover (intern en extern) is gevoerd (ik voel ergens aankomen dat er ook een mailwisseling is tussen de inkopers die dit op Tenderned moeten plaatsen en de inhoudelijk specialisten, die naast de rapportage nog wel een en ander hebben moeten toelichten, aangezien het om een niet futiel bedrag gaat).

Op het moment dat ik het verzoek deed, leek me dit de beste manier om scherp te krijgen waarom er geen opensource-oplossing mogelijk was. En ergens in het achterhoofd had ik de optie dat het mogelijk zover zou kunnen komen dat men terug zou komen op dit besluit. Maar ja, als melder van dit soort zaken maak je je in het algemeen niet populair, dus de kans daarop is near zero (vrij naar Oppenheimer).

En daar maak ik (uiteraard) een procedurele fout. Ik had namelijk ook gewoon bezwaar kunnen maken tegen deze niet-aanbesteding. Maar goed, dat wist ik op dat moment niet. En ik moet zeggen, ik zou dat ook principieel onjuist hebben gevonden. Als ik reden tot bezwaar heb dan heb ik er geen probleem mee dat kenbaar te maken, maar het lijkt me niet meer dan normaal dat je eerst weet wat er daadwerkelijk aan de hand is voordat je bezwaar maakt. Blijkbaar heeft de wetgever hier anders over nagedacht. Of mogelijk dat de "transparantie vooraf" normaal gesproken ook zou inhouden dat je transparant bent over wat er daadwerkelijk speelt. Anyway, les geleerd, de volgende keer dat ik dit zie maak ik direct bezwaar. En dan ga ik vragen stellen. Beetje een Amerikaanse western: shoot first, ask questions later. 

Het wordt interessanter. Twee weken gaan voorbij voordat ik een reactie krijg op mijn WOO-verzoek. Juist genoeg om de formele bezwaartermijn te laten verlopen, maar dat terzijde. Daarover in het volgende schrijven meer. Een belangrijke zin in de eerste reactie is: "De door u gevraagde informatie is niet zomaar openbaar te maken wegens financiële en bestuurlijke elementen. Een deel van de onderbouwing heeft nog een vertrouwelijk karakter en kunnen we helaas niet versturen. Dit heeft met de informatieplicht naar de verschillende bestuurlijke organisaties te maken". In mijn beleving zijn financiële en bestuurlijke elementen juist de zaken die transparant horen te zijn binnen de Nederlandse overheid. Wat voor een wespennest ben ik aan het opentrekken? Of is dit normaal bij een WOO-verzoek?

Ondertussen hebben we telefonisch en live contact gehad. Er zijn wat dingen onder embargo verteld, en dat embargo gaat er binnenkort af. Begin december volgt deel 2 van de zoektocht. Tipje van de sluier: het gaat niet alleen om de in de niet-aanbesteding genoemde technische redenen...







Populaire posts van deze blog

Van Zombie-arm naar Basalt

Okee, lange post. Mijn ervaringen van afgelopen week. Een week die ik niet gepland had, geen vermoeden van had, en ook een week die ik niemand gun. Ik schrijf het grotendeels voor mezelf, zodat ik dit later terug kan lezen. Oh. Een excuus vooraf. Ik heb het helemaal op de telefoon bij elkaar geswipet. Of geswiped. Er zitten soms wat heel rare schrijffoutjes in, en ik wil niet helemaal de techniek de schuld geven, maar toch. En nalezen op een deel van een telefoonscherm is ook niet echt ideaal. Dinsdagavond, 22 uur. Ik wandel met de hond over de Burgwal als ik voel dat ik tegen mijn been word geslagen. Als ik kijk wat er aan de hand is zie ik dat het mijn arm is die dat doet... Als een soort Zombie-arm is die aan het wapperen, ik kan er niks aan doen. Dat is niet oke. Ik ben net iemand gekruist. Ik draai me om en wil hem hulp vragen, maar er komt alleen een paniekerige oerkreet uit. Ik zie hem terugdeinzen, "wat is dat voor weirdo?". Ik focus en doe mijn best: "Hulp...

Very close range positioning: mijn hoofd in 3D

Aan het begin van mijn revalidatietraject kwam een van de revalidatie-artsen langs met een vraag: "We doen als Basalt mee in een klinische studie voor een nieuwe therapie, specifiek om het herstel van hand- en armfuncties na een beroerte te versterken. Doe je mee?" Nou ja, het ging iets formeler, maar dat was wel de strekking van de vraag. Het gepositioneerde apparaat Het gaat om het B-STARS2 onderzoek . Een goed leesbare beschrijving van dit onderzoek vind je hier . Ik heb er in eerdere updates al kort wat over geschreven, maar er is iets dat ik vakinhoudelijk bijzonder interessant vind aan dit onderzoek. En dan denk ik hier bij vakinhoudelijk even niet aan GIS of gemeentelijke processen, maar aan mijn originele opleiding. Ik ben niet voor niets een geodetisch ingenieur (overigens: ik heb ook al een fysiotherapeut bij een wandeling verteld wat meetspijkers zijn nadat ik was gevraagd over wat ik voor beroep heb... die kwamen we toch tegen op ons pad :-). behandelunit Maar wat...

Mijn nieuwe buitenbuurman wordt niet gezien

Ik voel me ongemakkelijk een dakloze aan te spreken. Lang niet altijd, buiten op straat kost het me geen moeite, maar als ze naast mijn eigen huis slapen heb ik er een ander gevoel, en blijkbaar ander belang bij. Dus ik probeer het netjes via de daarvoor georganiseerde hulpverleningskanalen te doen, en loop weer eens vast in molens die ik dolgraag om zou willen trekken.  En nu slaapt er alweer ruim twee weken iemand in de struiken naast mijn huis. Dat plekje is amper te zien vanaf de openbare weg. In zekere zin dus wel beschut tegen mensen, maar niet tegen het weer, om maar iets te noemen. De man is ook niet zo gezond. Tussen 3 en 4 in de nacht worden we regelmatig gewekt door een forse hoestbui.  De vorige keer dat er iemand daar wat langer sliep, was ik een beetje naïef. Ik belde de politie, met de mededeling dat er iemand ligt die vermoedelijk wat zorg heeft, want dit is natuurlijk geen goede plek voor die persoon. Daar heb ik me nog erg lang best wel slecht over gevoeld: m...